GÜL MEVSİMİ GELİNCE

Azap tohumu yeşerecek, çile çiçek açacak

Yayla zambakları güne bakacak,

Ümit vadisinde sevgi pırıltıları

Tebessüm dağıtacak

Mutluluğun adını, huzurun tadını

Herkes duyacak, duyuracak;

“Gül Mevsimi” gelince...

Anadolu dile gelecek, tarih konuşacak

Elele gönül gönüle bitmeyen bir hizmet başlayacak

Bozulan bağlara, yorulan yollara

İhtiyar dağlara yeniden can gelecek.

Nezaket zarafet, nefaset bereket

Sağlık ve afiyet, hürriyet adalet

Hayatın adı, mutluluğun tadı olacak;

“Gül Mevsimi” gelince..

Gül ile bülbül, kelebek ile sümbül

Zamanı mekanı aşan bir atmosferde

Kendinden geçecek, aşkı soluyacak.

Ağaçlar imrenecek, gökten melekler inecek

Eflatun akşamlar, erguvani geceler

Turuncu sabahlara uzanıp

Zaman ezan ezan duracak;

“Gül Mevsimi” gelince...

Söğüt’te  bir mezar, Bursa’da bir çınar

Diyarbekir’de Sultan Süleyman

Konya’da Mevla’na konuşacak

Buharalı erenler, Taşkentli yarenler

Gelip geçenler selam duracak.

Üsküp’te bir kermes,

Tiflis’te bir nefes,Bitlis’te bir ses

Görkemli bir medeniyetin ihyası olacak;

“Gül Mevsimi” gelince...

Şehitler tebessüm edecek, melekler görecek

Pörsümeyen bir çağ,eskimez medeniyet

Gönül Sitesi’ni kuracak,dünyayı aydınlatacak.

Sabır, alın teri ve çile

Tarihin çöplüğüne gömülecek hile

“Gül Aydınlığı”nda  sevgi ve iman

Gül uygarlığının meşalesi olacak;

“Gül Mevsimi”gelince

“Gül Mevsimi” gelince...

Naci GÜMÜŞ

Güllerin efendisi, Gönüllerin sevgilisi Hz. Muhammed(s.a.v) salat ve selam olsun.

HEP SEN GELİRSİN

Nerede gezinen bir bulut görsem,

Aklıma ilk önce sen gelirsin,

Ne zaman toprağa yüzümü sürsem,

Bereket sezince, hep sen gelirsin.

Seheri hasretle bekleyen bir gül,

Gülün hasretinden inleyen bülbül,

Ruhumu mest eden nazik bir sümbül,               

Gönlüme girince hep sen gelirsim.

Bir ağaca baksam dalsız budaksız,

Çok şeyler anlatan dilsiz dudaksız,

Elleri koynunda nerede öksüz,

Başını sevince hep sen gelirsin.

İki güne sığan bir öğünlük aş,

Vefalı yar iki dünyalı yoldaş,

Yağmur ile dağla,taşla arkadaş,

Aklıma düşünce hep sen gelirsin.

Kurak toprakları müjdeleyen yel,
Küskün yarınları sevindiren el,
Beşerin umudu son arzu emel,
İmdat istenince hep sen gelirsin.

İnatçı demiri yumuşatan dil,

Ağlayan geceyi güldüren kandil,

Yoktur senden başka bunu böyle bil,

Alemlere rahmet tek sen gelirsin.

                               Sebahattin TÜZÜN

Rabbim bizleri;Dünya'da O'nun yolundan ayırmasın,ahirette de şefaatinden mahrum etmesin, inşallah.

                           Tüm dostlarımın , müslüman aleminin kandili mübarek olsun.

"Kim benim bir sünnetimi ihya ederse beni seviyor demektir.

Kim beni severse cennette benimle beraberdir."(Hadis-i Şerif)

Sevgili Arkadaşım  Nazmiye Sultanın isteği üzerine ......

Çok beğeneceğimi belirtmişti, evet, gerçekten beğendim.

KADINSAN

Kadınsan kadın gibi olacak,
Adam gibi adamı seveceksin...

Yürüyünce güller açacak önünde,
Ağlayınca inciler dökülecek.
Güneş seninle doğup seninle batacak.
Vermeyi de almayı da
Bileceksin doyuncak...
Sert olacaksın yerinde,
Yerinde yumuşacık...
Söz dinleyip susmayı da
Bileceksin usulcacık...

İşveyi, nazı, cilveyi de
Gülüp eğlenip raksetmeyi de.
Oyun bileceksin kadınsan...
Süründürüp yalvartmayı,
Tutsak edip bağlamayı,
Kaçmayı, kovalamayı,
Av olup avlamayı,
Gözlerinden niyetini,
İstemez görünüp istemeyi
Bileceksin kadınsan...

Akıllı olacaksın kadınsan.
Leb demeden leblebiyi,
Nerden gelinip nereye gidildiğini.
Rüzgarın nerden estiğini bilecek
Çevirip yelkenleri
Çekmeyeceksin boşa kürekleri...
Anlatınca dinlemeyi,
Konuşunca dinletmeyi,
Sorulunca söylemeyi
Bileceksin kadınsan...

Doğurgan olacaksın kadınsan.
Çatır çatır sancılı olsa da analık,
Adam edip adamı,
Birlikte büyüteceksin
Onu da kendini de...
Gıkın çıkmayacak nankörlüğe
Bağrına taş basıp
Elin öpüldüğünde
Öğüneceksin kadınsan...

Sefil etmeyeceksin kocanı, evladını,
Aşını, ekmeğini kotaracak
Gözünü budaktan sakınmayacak
Sözünü kimseden esirgemeyeceksin...
Yoku yaratmayı,
Tozu kiri paklamayı,
Lafı sözü aklamayı,
Kusurları saklamayı,
Karanlığı dağıtmayı
Bileceksin kadınsan...

Kırılgan olmayacaksın kadınsan.
Ağlatanı ağlatacak,
Kapılarını kapatacaksın...
Diz çöküp yalvaranı da
Affedip okşayacaksın...
Basan olursa damarına,
Çattın mı hele kaşlarını,
Ateşle oynayacak
Bir koyup bin almayı
Bileceksin kadınsan...

Sabırlı olacaksın kadınsan.
Ateşin suyun keyfini beklemeyi,
İlmek ilmek üretmeyi,
Bazen önde olup bazen çekilmeyi
Düğümleri çözmeyi bileceksin...
Derin tasasız uykuları özleyecek,
Açlığa yokluğa katlanacak,
Alnının terini biriktirecek,
Kan tükürüp kızılcık şerbeti içtim
Diyeceksin kadınsan.

Ağlamayı öğreneceksin,
Çareler tükendiğinde.
Yırtınıp dizlerini döverek,
Başını taşlara vurarak
Burnunu çekip için için de...
Elin kolun bağlandığında
Tuz bassalar yarana
Sessiz çığlıklar atmayı da
Bağırmayı, isyanı da
Öğreneceksin kadınsan...

Yılmayacaksın kadınsan.
Zalimse kocan,
Nankörse bir de evladın
Ardından gideceksin yazgının...
Yıkılsa da evin ocağın
Kesseler akmayacak kanın.
Taş taş üstüne koyup yeniden
Sarıp yaralarını
Başlayacaksın en baştan...

Dayanacaksın kadınsan.
Ateşlerde yanmaya
Rüzgarlarda savrulmaya,
Köpek olup yalvarmaya,
Dolmaya boşalmaya...
Sözün ağırına,
Sevginin arsızına...
Kurtlar kemirse de içini,
Kudursan da ihtirastan
Dayanacaksın ihanete, yalana...

Alışacaksın kadınsan.
Bahara kışa,
Gündüze geceye,
Çevrime döngüye,
Erimeye çürümeye...
Gidip te dönmeyene,
Kadir kıymet bilmeyene
Alışacaksın...
Ateşin sıcak,
Suyun soğuk,
Taşın sert,
Bıçağın keskin olduğuna
Alışacaksın...
Aşkın yalan,
Sevginin gerçek,
Sevmenin alışmak olduğuna...
Kollarında olanınsa yanında olmadığına
Alışacaksın kadınsan...

Kadınsan kadın gibi olacak,
Adam gibi adamı seveceksin...

SESSİZ GEMİ
Artık demir almak günü gelmişse zamandan,
Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.

Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;
Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol.

Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,
Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli.

Biçare gönüller. Ne giden son gemidir bu.
Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu.

Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;
Bilmez ki, giden sevgililer dönmeyecekler.

Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden.
Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden
                                Yahya Kemal BEYATLI