Ya Kırdıysam!..
Kapılar kapandı...
Perdeler çekildi...
Karşı binada ışıklar da söndü...
Sessizlik.... Ürkütüyor,içimdekini konuşturuyor:
-Ne yaptın?
-Yine mi,çok konuştun?
-Unuttu mu?
-Artık bıktı mı?
-Aman Allah'ım,kırdın mı?...
Bir ışık...
Bir kuş cıvıltısı..."Neden hoş değil?"
Güneş görünüyor...
Açılıyor perdeler...
Kapılar...
İnsanlar,arabalar...Sokaklar doluyor sanki...
Bakıyorum...
Boş bomboş...
Bir uğultu var, dinliyorum:
-Aradığım ses değil?
Sanki kalabalık var,bakıyorum:
-Aradığım yüz yok!...
Telefonum çalıyor....
Getirin çocuklar!
Koşuyorum..
Çocuklar gülüyor...
Arayan yok...
Hadi ara diyor bir ses:
-Bahane mi arıyorum acaba?
-Çok mu konuştum, yine?
-Özledim...Sesini duymak istiyorum ,demek..
-Ya üzülüyorsa!
-Ya umrunda değilse!
-Özlemiyorsa,bıktıysa!
-Görmek, duymak istemiyorsa!
İçimdeki soruyor:
-Yanlış mı konuştun?
-Üzdün mü?
-Unuttu mu?
-Aman Allah'ım...Ya kırdıysam...
Ben nerdeyim,
Bu çukurdan nasıl çıkılır?.... HŞ
0 yorum yazılmıştır